Dat zombiegevoel

Ik heb al een paar dagen keelpijn en een snotneus, maar het lijkt of de verkoudheid niet echt wil doorbreken. Heel de winter zonder problemen doorgekomen, maar nu dat eindelijk de temperatuur begint te stijgen word ik ziek.
En de verandering naar het zomeruur heeft me ook geen goed gedaan. Ik loop hier al enkele dagen gelijk een zombie rond door dat ene uurtje verschil. Vroeg opstaan is nooit echt mijn ding geweest.

Het is te hopen dat ik me snel terug beter voel, want binnenkort vliegen we nog eens voor een blitzbezoek naar België. Door omstandigheden kunnen we wel maar goed en wel 3 en een halve dag blijven.
Degenen die ons niet zullen zien moeten ons dus verexcuseren, het is dat we niet veel tijd zullen hebben.
En daar moeten we dan 15000 oude Belgische Frankskes per persoon aan vluchten voor betalen. Eigenlijk is het niet echt de moeite.

Vroeger reden we al eens 3 uur tot in Valladolid om dan met Ryanair tegen een spotprijs naar Charleroi te vliegen. Maar na een keer of 5 word je dat op en af rijden ook beu en betaal je al eens iets meer. Bovendien hebben die sjarels de uren van hun vluchten veranderd, waardoor we hier tegen 5 uur ’s morgens zouden moeten vertrekken om onze vlucht te halen.
Maar goed, de ouders hebben gezegd dat ze zullen sponsoren. En nu zullen we eindelijk die beruchte nieuwe terminal 4 van de luchthaven in Madrid met eigen ogen kunnen zien. Sinds die begin vorige maand de deuren opende loopt daar alles in het honderd.
Er verschenen al handleidingen op internet om er niet verloren te lopen en op tijd je vlucht te halen. Zelfs stewards en piloten lopen er naar het schijnt constant verloren. Dat belooft.

Dit bericht was geplaatst op 30 maart, 2006 om 9:15 am en is gearchiveerd onder Persoonlijk, Spanje. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.