Een vlugge update
Ik weet het, het is hier vrij rustig de laatste tijd. Je zou denken dat ik ergens op een of ander tropisch strand lig te zonnen met de opbrengst van een Euromillions winst, maar niets is minder waar. Van vakantie is deze zomer jammer genoeg nog niet veel in huis gekomen, en van die Euromillions winst nog veel minder.
Doordat Mónica, net als vorig jaar, begin juni van job veranderde, is verlof nemen voor haar op dit ogenblik nog niet mogelijk. Vandaar dat we, ook net als vorig jaar, gedoemd zijn om de zomer thuis door te brengen. Nog een geluk dat we in Spanje én op 10 minuten van het strand wonen, anders was ik al tegen de muren opgelopen.
Maar voorlopig kan ik dus enkel mijn verlofdagen opsparen tot Mónica eindelijk recht op verlof zal hebben, om samen nog eens écht op vakantie te kunnen gaan. En aangezien we de laatste 2 jaar ieder verlof in België doorgebracht hebben, is een échte vakantie iets waar we beiden heel erg naar uitkijken.
Hier in Spanje zijn de bosbranden in Galicië nog steeds het gespreksonderwerp bij uitstek.
De beelden die dagelijks op het nieuws worden getoond zijn ronduit schrijnend. Burgers die zelf, zonder hulp of middelen, hun woningen van het vuur proberen te redden, uiteindelijk de strijd moeten opgeven en al hun bezittingen in rook zien opgaan. Er heerst een enorm gebrek aan organisatie, mensen en hulpmiddelen in de getroffen gebieden.
135 branden blijven Galicië teisteren, en vanmorgen werden er, in slechts 3 uren tijd, nog maar eens 24 nieuwe brandhaarden gemeld. Heel de provincie is gehuld in rook.
Eerste minister Zapatero keerde even terug uit verlof en bezocht de getroffen gebieden met de belofte meer hulpmiddelen te zullen sturen. Terwijl hij vorig jaar werd bekritiseerd omdat hij zijn vakantie niet onderbrak, vroegen burgers zich nu af wat hij eigenlijk kwam doen.
Voorlopig blijven we hier in Asturias van het onheil gespaard. Laten we hopen dat dat zo blijft.
