Piraten van mijn…

Zaterdagavond wandelden we tegen 23 uur, na een middagje winkelen afgerond met een rustig dineetje, het winkelcentrum uit met de gedachte nog een stapje in het nachtleven van Gijón te zetten.
Maar toen we merkten hoe sterk het reeds was afgekoeld en we half verkleumd de auto bereikten, veranderden we snel van gedacht.
Toen ik voorstelde om dan maar naar de cinema te gaan, ging mijn wederhelft meteen akkoord. Het tweede deel van de trilogie ‘Pirates of the Caribbean‘ was immers in premiere gegaan, en ik wist dat Mónica deze film zeker niet wilde missen.

Aangezien de volgende voorstelling van de film pas om middernacht begon in het winkelcentrum waar we de middag hadden doorgebracht, stelde ik voor om onderweg naar huis bij een andere cinema te stoppen.
Daar aangekomen was de voorstelling echter net begonnen en was er enkel nog plaats op de 4de rij (In Spanje krijg je in de cinema immers vaste zitplaatsen toegewezen).
Dus reden we maar weer terúg naar het winkelcentrum waar we net vandaan kwamen om nog net de voorstelling van middernacht mee te pikken.
Na een tweede maal aanschuiven waren er voor de middernachtsessie ook nog enkel zitplaatsen op de 4de rij beschikbaar, en kochten we bijgevolg een ticket voor die van 00:30. Op dat half uur ging het nu ook niet meer aankomen.
Maar Spanjaarden komen in de cinema ofwel net op tijd ofwel tien minuten te laat, en dus begon de film uiteindelijk pas om 00:45. Mónica begon ondertussen al lichtjes te geeuwen in de zetel langs me.

Na een eerste deel, dat naar mijn mening bijzonder moeilijk op gang kwam, gingen plots de lichten aan voor een onderbreking van 10 minuten. In België is dat misschien een normale zaak, maar in Spanje worden er normaal gezien geen onderbrekingen gegeven in de cinema.
Toen ik op mijn horloge keek en zag dat het ondertussen al bijna 02:00 ’s morgens was, werd ik lichtjes achterdochtig. Hoe lang duurde deze film eigenlijk??

Het tweede deel van de film ging gepaard met onophoudelijk gegeeuw van alle kanten, mensen die constant op hun horloge keken, ongeduldig werden, in slaap vielen of zelfs gewoon opstapten omdat ze het niet meer volhielden.
Om 03:20 rolde dan eindelijk toch de aftiteling over het scherm, waarbij heel de zaal zonder aarzelen naar buiten spurtte.
Bovendien eindigde de film dan nog met een compleet open einde, een marketingstrategie die ik ronduit HAAT.

Erg genoten van de film heb ik dus niet. Of dat door het late uur, de lengte van de film, een Spaanse gedubde Johnny Depp (in Spanje heet die gewoon Johnny Deep) of het verhaal kwam, weet ik uiteindelijk niet. Maar volgende keer ga ik wel naar de zondagmiddagsessie.

Dit bericht was geplaatst op 14 augustus, 2006 om 4:05 pm en is gearchiveerd onder Film, Persoonlijk, Spanje. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.