Ana Torroja

Afgelopen week werden in Avilés de jaarlijkse San Agustin feesten gevierd.
Op het programma stonden concerten, een middeleeuwse markt (zie vorige post), orkesten, vuurwerk, sportactiviteiten, kinderanimatie, een internationaal folklorefestival en een bierbeurs waar België goed vertegenwoordigd was, zowel onder de bieren als onder de bezoekers.
Het gratis concert dat op de meeste bijval kon rekenen was dat van ‘Ana Torroja’. Die naam klinkt misschien niet erg bekend in de oren, maar als ik zeg dat dat de vroegere zangeres was van de Spaanse popgroep ‘Mecano’, gaat er misschien wel een belletje rinkelen bij sommigen.
Mecano was een fenomeen in Spanje in de jaren 80 en het begin van de jaren 90. Zij produceerden het eerste album in de geschiedenis van de Spaanse popmuziek waarvan meer dan 1 miljoen exemplaren werden verkocht.
Hun single ‘hijo de luna’ werd zelfs een hit in België (later nog vreselijk gecoverd door Latina-wannabe Belle Perez).
In 1998 splitte de groep en gingen de 3 bandleden solo. Enkel de zangeres, Ana Torroja, kon daarbij nog op een bescheiden succes rekenen.
Sinds vorig jaar loopt in Madrid de Musical ‘Hoy no me puedo levantar’, volledig gebaseerd op de hits van Mecano.
Ana Torroja toert op dit ogenblik opnieuw door Spanje met de hits van Mecano. Haar nieuwste album bevat enkel gemoderniseerde versies van de vroegere succesnummers van de groep. De Mecanofans zijn echter niet te spreken over de nieuwe, gewaagde bewerkingen, maar gelukkig beseft de zangeres dat de fans tijdens de concerten enkel de originele versies willen horen.
Jong en oud gaan daarbij volledig uit hun dak, kennen elk nummer uit hun hoofd en zingen van de eerste tot de laatste noot mee.
2 Uur lang zag ik mensen van mijn generatie glunderend hun jeugdjaren herbeleven, en sinds zaterdagnacht klinkt er alleen nog maar Mecano door het huis. Het moeten schone tijden geweest zijn.



Ach, Mecano. Schitterende muziek konden die gasten maken. Drie van m’n lievelingsnummers: Mujer contra mujer, Me cuesta tanto olvidarte, en het instrumentale 1917.
Mecano was mijn allereerste contact met Spaanse muziek (nu ja, als we den oeioeiglio even niet meetellen), maar dankzij een erasmusstudente kwamen daar nadien nog Ana Belén en JoaquÃn Sabina bij.
Zijn er overigens tegenwoordig nog Spaanse zangeressen die zo’n mooie ballades als die van Mecano zingen?
Geschreven door Herman op 31 augustus, 2006