Uitlaten
Pietel zou graag eens de wagen van zijn baas uitlaten. Wie niet, nietwaar?
Maar zijn post herinnerde me plots aan een voorval uit mijn jeugd, toen ik een maand lang vakantiewerk deed bij een kledingbedrijf in het Genkse, waarvan de naam me nu net niet te binnen schiet.
Toen ik er op een dag net klaar was met één van mijn taken, kwam de baas van het bedrijf plots het kantoor binnengewandeld met de vraag of ik misschien niets te doen had. Ik vreesde dat hij een preek over ‘initiatief nemen’ op me ging afvuren, tot hij me plots zijn autosleutels overhandigde en zei: ‘Kunt ge dan misschien efkens mijnen auto gaan laten wassen?’
Plots kon je in het kantoor een speld horen vallen, en de vaste medewerkers keken me allemaal met open mond en een blik vol ongeloof aan.
Voor de deur stond de dikste BMW die ik ooit aanschouwd heb op me te wachten. Toen ik achter het stuur plaatsnam, leek het wel of ik me thuis in mijn sofa neerplantte en ik herinner me dat ik in elke bocht letterlijk van links naar rechts schoof en dat ik nauwelijks bij de pedalen kon.
De wasstraat die de baas mij aangeraden had bleek gesloten te zijn en dus scheurde ik even later al juichend over de Westerring op zoek naar een car-wash. Toen ik even een blik op het instrumentenbord wierp, bleek ik plots aan de 150 km per uur te zitten, terwijl het leek of ik nauwelijks op het gaspedaal had geduwd.
Bijna een uur later keerde ik terug naar het bedrijf, waar de jaloerse collega’s me vroegen of ik misschien naar een car-wash in Brussel was geweest.
Die week kon voor mij al niet meer stuk.
Mijn huidige baas mag zijn wagen zelf gaan laten wassen. Hij rijdt met een Rav-4. 
