Het circus
Vrijdagnamiddag kreeg ik een telefoontje van een Franse collega uit Parijs, met de vraag of ik een tijdje zijn ploeg kon gaan vervoegen in verband met een nieuw project.
Na een gesprek met mijn bazin wordt het geheel bevestigd: ik zal 3 maanden lang wekelijks heen en terug naar Parijs vliegen. De Franchute zal de procedure opstarten om mij tegen dinsdagmorgen in Parijs te krijgen.
Vanmorgen reserveer ik dus een vlucht naar Parijs en stuur ik een mailtje naar de Fransen met de vraag of zij een hotel voor mij hebben geregeld. En dan krijg ik plots een mail waaruit blijkt dat de bazen van de kerel die mij uitnodigde het kostenplaatje nog moeten goedkeuren en dat ik op verdere instructies moet wachten alvorens mij naar Parijs te begeven. Vandaag nog zou ik bevestiging krijgen.
Het is ondertussen 19 uur en van de Fransman hebben we niks meer gehoord. Mijn valies staat achter de deur, maar het ziet ernaar uit dat ik morgen gewoon zoals iedere normale werkdag op 10 kilometer van huis ga werken.
Ik zal hen een rode neus al geschenk meenemen als blijkt dat ik deze week toch nog naar ginds vertrek. Payasos.
Mail die mannen gewoon terug dat je voor hen met plezier hun wagen naar de carwash rijdt.
Of minstens deze vanaf een cataloguswaarde van 65.000 euro.
Geschreven door webber op 13 november, 2007